یونانیان در قدیم از عسل و موم برای تهیه انواع غذاها استفاده می کردند. بعدها، نیش زنبور برای درمان بسیاری از بیماری ها استفاده شد. بقراط و کنفوسیوس (فیلسوف چینی) از این روش برای درمان بیماران استفاده می کردند. در عصر حاضر به خاطر آگاه شدن مردم از اثرات بد داروها، مردم رو به درمان های طبیعی آورده اند و اکنون مطب های زیادی برای درمان با نیش زنبور در چین گشایش یافته و به سرعت این روش درمانی دراروپا و آمریکای شمالی رایج شده است.

زنبور درمانی یکی از انواع «آپی تراپی» است که در این نوع، تولیدات زنبور برای درمان به کار می رود. در این نوع درمان از گرده افشانی توسط زنبور، موم، عسل خالص و غذای مورد مصرف توسط نوزادهای زنبورها استفاده می شود. به طور خلاصه، زنبوردرمانی به عنوان جانشینی برای مداوای بیماران به کار می رود و بیمارانی که با داروهای شیمیایی درمان نمی شوند، رو به زنبور درمانی می آورند.

● درمان بیماری ها با نیش زنبور

نیش زنبور به بهبود و درمان مشکلات و بیماری ها زیر کمک می کند:

ـ بیماری های خود ایمنی

ـ بیماری های عصبی

ـ ام اس ( ms )

ـ پینه و سختی پوست

ـ آماس و ورم پستان

ـ گرفتگی عضلات

ـ زونا

ـ نقرس

ـ آسیب به آرنج

ـ آسیب به زردپی

ـ کمردرد

ـ دردهای مزمن

ـ اختلال اعصاب

ـ کاهش کلسترول خون

ـ روماتیسم و درد مفاصل

ـ آرتریت یا ورم و التهاب مفاصل

ـ افسردگی

ـ بیماری های پوستی

ـ دردهای قاعدگی

ـ واریس یا بزرگ شدن رگ در پاها

ـ سندرم خستگی مزمن

ـ ناتوانی های جنسی

● ویژگی های نیش زنبور

نیش زنبور دارای ترکیبات مختلفی از قبیل: آنزیم ها، پروتئین ها و اسیدهای آمینه است. این ماده بدون رنگ و دارای مزه شیرین و کمی تلخ و قابل حل در آب است. اگر با هوا برخورد کند، تبدیل به کریستال سفید متمایل به خاکستری می شود. نیش زنبور دارای موادی است که به سیستم اعصاب، قلب و غده فوق کلیه کمک می کند.

● چگونگی روش زنبور درمانی

ابتدا قبل از شروع درمان باید میزان حساسیت بیمار را نسبت به نیش زنبور مورد بررسی قرار داد. این کار با استفاده از تزریق مقدار کمی نیش زنبور و توسط یک تا دو عدد زنبور انجام می شود. زنبور درمانی به این صورت است که زنبور را با استفاده از موچین یا انبرک در سطح مورد نظر از بدن قرار می دهند تا آنجا را نیش بزند. برخی افراد به جای استفاده از خود زنبور زنده، تزریق نیش زنبور را در زیر پوست ترجیح می دهند.

نیش زنبور پس از ۱۵ دقیقه رها می شود سپس آن را با استفاده از موچین برمی دارند. بین ۲۰ تا ۴۰ نیش باید در هر جلسه زده شود و بیمار باید سه بار در هفته به مرکز زنبور درمانی مراجعه کند. درمان با نیش زنبور برای بیماران ms اثرات فوق العاده ای داشته است، از آن جمله افزایش استقامت، کاهش خستگی و همین طور کاهش تشنج و انقباض عضلات.

● احتیاط

اگر بیمار دیابت، سیفلیس، سل یا آلرژی شدید داشته باشد، نباید از این نوع درمان استفاده کند.

▪ بیماران پس از زنبور درمانی چه احساسی دارند؟

آستانه تحمل درد ناشی از نیش زنبور در افراد مختلف، متفاوت است. معمولاً پس از چند ساعت، درد فروکش می کند اما در برخی افراد نیز ممکن است یک هفته طول بکشد تا درد متوقف شود. برخی اوقات گذاشتن یخ روی محل نیش زنبور موجب آرام شدن درد ناشی از آن می شود.

▪ چگونه می توان فهمید که شخصی نسبت به نیش زنبور آلرژی دارد یا نه؟

در افراد دارای آلرژی به نیش زنبور، علائم زیر دیده می شود:

درد، حالت تهوع و استفراغ، اسهال و سرگیجه، سخت نفس کشیدن و صدای خرخر، کاهش ناگهانی فشار خون و شوک.

▪ آیا احتمال خطر در این درمان وجود دارد؟

بیشتر مردم پس از نیش زدن زنبور، درد و قرمزی محل نیش را تجربه می کنند. دیده شده است که حدود ۲۰ درصد از افراد بعد از درمان دچار خارش، کهیر، خستگی و عصبانیت می شوند. در اینجا توجه شما را به برخی از علائم و نشانه های بعد از درمان جلب می کنم. لازم به ذکر است که این علائم بسیار نادر و در حدود ۸/۰ درصد هستند.

● مرگ

تعداد کمی از افراد به علت نیش زدن زنبور می میرند. پژوهش ها نشان داده است که این تعداد به کمتر از ۱۰۰ نفر در سال می رسد. مرگ به سبب وجود آلرژی شدید و یا شوک قلبی رخ می دهد.

● آسیب به اعصاب بینایی

این علامت در افرادی بروز می کند که نیش زنبور در اطراف چشم و ابروی آنها وارد شده باشد.

● آنسفالومیلیت یا التهاب مغز و نخاع

اگر نیش زنبور وارد سیستم عصبی شود، این عارضه به وجود می آید.

▪ اگر به طور ناگهانی زنبور شما را نیش زد، چه باید کنید؟

ـ هر چه زودتر به اورژانس بروید.

ـ با دقت نیش زنبور را در بیاورید. حدود دو تا سه دقیقه طول می کشد تا تمامی نیش وارد بدن شود، لذا بیرون آوردن نیش بسیار مهم است.

ـ برای کاهش تورم در محل نیش، یخ بگذارید.

ـ محل نیش را با آب تمیز و صابون بشویید.